Z biegiem czasu gry oraz programy stawały się coraz to lepsze, a co za tym idzie, zajmowały coraz więcej miejsca na naszych dyskach twardych. Także ich wersje instalacyjne zajmowały coraz więcej miejsca. Niektóre gry zaczynały być wydawane na dwóch albo nawet większej ilości płyt CD-R. Na przykład Diablo II zawierało się na trzech płytach: jednej z plikiem instalacyjnym, drugiej potrzebnej do uruchomienia gry, a trzeciej z filmami. Na szczęście wymyślono płyty DVD. Początkowo były drogie, ale potem bardzo szybko staniały i zadomowiły się na rynku nośników danych. Jedna płyta DVD-R może pomieścić tyle, co ponad dziesięć zwyczajnych płyt CD-R. Coraz więcej osób miało w swoich domowych pecetach napędy odczytujące płyty DVD. W związku z tym wiele czasopism komputerowych zrezygnowało z dołączania płyt CD-R na rzecz pojemniejszych płyt DVD. Zakładając, że płyta CD-R kosztuje w sklepie pięćdziesiąt groszy, a płyta DVD-R osiemdziesiąt groszy (tak mniej więcej kształtują się dzisiaj ceny tych nośników optycznych), o wiele bardziej opłacalne są płyty DVD-R.